Bacówka PTTK pod Bereśnikiem

Bacówka PTTK pod Bereśnikiem to wyjątkowe miejsce na mapie polskich gór, które łączy w sobie kameralną atmosferę tradycyjnego schroniska z łatwą dostępnością dla każdego turysty. Obiekt ten, usytuowany w malowniczym paśmie Beskidu Sądeckiego, a dokładniej w Paśmie Radziejowej, stanowi doskonałą bazę wypadową zarówno dla doświadczonych wędrowców, jak i rodzin z dziećmi szukających kontaktu z naturą. Położenie w bezpośrednim sąsiedztwie szczytu Bereśnik, wznoszącego się na wysokość 843 m n.p.m., gwarantuje niezapomniane widoki i ciszę, której tak często brakuje w zatłoczonych kurortach.

Lokalizacja i charakterystyka obiektu

Schronisko znajduje się na północnych stokach, górując nad popularnym uzdrowiskiem Szczawnica. Jego lokalizacja jest jednym z największych atutów – z jednej strony obiekt jest niejako "przyklejony" do miasta, co pozwala na szybkie dotarcie do cywilizacji, z drugiej zaś oferuje pełne zanurzenie w beskidzkiej przyrodzie. Specyficzne usytuowanie sprawia, że bacówka jest często odwiedzana przez kuracjuszy, którzy traktują ją jako cel popołudniowych spacerów. Budynek, choć zaliczany do grupy tzw. bacówek turystyki kwalifikowanej, wyróżnia się na tle innych tego typu obiektów swoją architekturą. Nie jest to typowa, mała drewniana chatka, lecz solidna konstrukcja, która doskonale wpisuje się w górski krajobraz, oferując jednocześnie komfortowe warunki pobytu.

Historia powstania i patron schroniska

Historia tego miejsca sięga końcówki lat 80. XX wieku. Bacówka została udostępniona dla ruchu turystycznego w 1989 roku, a jej budowniczym był Oddział Pieniński PTTK. Warto podkreślić, że był to ostatni obiekt zrealizowany w ramach koncepcji budowy małych schronisk turystycznych, której inicjatorem był Edward Moskała. To właśnie ten wybitny działacz turystyczny, widząc potrzebę stworzenia sieci kameralnych obiektów dla prawdziwych miłośników gór, zapoczątkował ten nurt w polskiej turystyce.

Przez lata schronisko budowało swoją renomę. W sierpniu 2009 roku bacówka zdobyła uznanie w oczach turystów i ekspertów, zajmując wysokie, trzecie miejsce w prestiżowym rankingu schronisk górskich, przygotowanym przez magazyn turystyki górskiej "n.p.m.". To wyróżnienie potwierdziło wysoką jakość usług i niepowtarzalny klimat panujący w obiekcie. Ważnym momentem w dziejach schroniska był sierpień 2013 roku, kiedy to oficjalnie nadano mu imię Edwarda Moskały, oddając tym samym hołd człowiekowi, bez którego wiele polskich schronisk nigdy by nie powstało.

Oferta noclegowa i walory widokowe

Bacówka dysponuje 40 miejscami noclegowymi, co pozwala na zachowanie kameralnego charakteru, a jednocześnie umożliwia przyjęcie mniejszych grup zorganizowanych. Turyści mają do dyspozycji pokoje o zróżnicowanej wielkości – od przytulnych "dwójek", przez pokoje czteroosobowe, aż po większe sale siedmio- i ośmioosobowe. Taka struktura pozwala na elastyczne dopasowanie oferty do potrzeb gości.

Jednak tym, co najbardziej przyciąga wędrowców pod Bereśnik, są widoki. Z tarasu i okien schroniska rozpościera się wspaniała panorama. Przy dobrej pogodzie jak na dłoni widać majestatyczne Tatry, które stanowią tło dla bliższych pasm górskich. Doskonale widoczne są również Pieniny, ze szczególnym uwzględnieniem malowniczego pasma Małych Pienin. To idealne miejsce dla fotografów i osób pragnących nacieszyć oczy pięknem górskiego krajobrazu.

Szlaki turystyczne prowadzące do bacówki

Dostępność komunikacyjna to kolejna zaleta tego miejsca. Do schroniska prowadzi kilka interesujących tras, które różnią się stopniem trudności i czasem przejścia:

• Szlak żółty ze Szczawnicy – to najpopularniejsza trasa dojściowa. Podejście zajmuje około 1 godziny, natomiast zejście do centrum uzdrowiska to zaledwie 40 minut spaceru. Szlak ten biegnie dalej w kierunku szczytu Dzwonkówka (982 m n.p.m.), gdzie łączy się z Głównym Szlakiem Beskidzkim (znaki czerwone), otwierając drogę do dalszych wędrówek po paśmie Radziejowej.
• Szlak rowerowy – miłośnicy dwóch kółek mogą dostać się do bacówki wyznaczoną trasą rowerową, która rozpoczyna się w centrum uzdrowiska.
• Szlak lokalny do wodospadu – przy samym schronisku swój początek ma szlak oznaczenia lokalnego (dwa paski: biały i czerwony). Prowadzi on do urokliwego wodospadu Zaskalnik. Zejście zajmuje około 45 minut, a powrót w górę około godziny. Od wodospadu można kontynuować wycieczkę szlakiem niebieskim, by po około 30 minutach zamknąć pętlę w centrum miasta.

Dzięki tak bogatej sieci szlaków, schronisko pod Bereśnikiem jest doskonałym punktem zarówno docelowym, jak i przystankowym dla dłuższych wypraw po Beskidach i Pieninach.