Borówczane Skały w Karkonoszach

Borówczane Skały w Karkonoszach (z języka niemieckiego Bräuerhausens Steine) to fascynująca grupa granitowych ostańców, zlokalizowana w Sudetach Zachodnich. Formacja skalna rozciąga się w zachodniej części pasma górskiego, jakim są Karkonosze. Skały leżą na północnym zboczu Śląskiego Grzbietu, u podnóża góry Łabski Szczyt, dokładnie pomiędzy malowniczymi dolinami Polskiego Potoku oraz Płócznika. Wysokość bezwzględna tego obszaru waha się w granicach od 1000 do 1060 m n.p.m. Ze względu na swój monumentalny charakter i unikalne formy, zgrupowanie to stanowi niezwykle interesujący punkt na mapie atrakcji regionu, choć z powodu specyficznego położenia pozostaje nieco mniej uczęszczane przez masowych turystów.

Budowa geologiczna i procesy erozyjne

Zgrupowanie tworzą imponujące, granitowe bloki, które ciągną się na długości od 300 do nawet 400 metrów. W najwyższych punktach ostańce osiągają wysokość 12 metrów. Trwające przez miliony lat procesy geologiczne oraz intensywna erozja nadały im niezwykle fantazyjne i urozmaicone kształty. Na powierzchni bloków skalnych można zaobserwować wyraźne spękania, znane jako ciosy granitowe, które przebiegają w trzech kierunkach. To właśnie one doprowadziły do wyodrębnienia się tak nieregularnych form, będących prawdziwym wyzwaniem dla ludzkiej wyobraźni. Na wierzchołkach wielu głazów zlokalizowane są tak zwane kociołki wietrzeniowe, czyli charakterystyczne zagłębienia powstałe w wyniku działania naturalnych czynników atmosferycznych. Uważny obserwator dostrzeże w masywie również urokliwe okna skalne. Wokół formacji oraz u jej podstawy gęsto rozsiane są mniejsze bloki granitu, stanowiące naturalne rumowisko.

Położenie względem obszarów chronionych

Warto zauważyć, że formacja ta znajduje się tuż poza ścisłymi granicami rezerwatu, jakim jest Karkonoski Park Narodowy. Opisywany teren stanowi jego bezpośrednią otulinę. Taka lokalizacja sprawia, że obszar wokół skał charakteryzuje się dużą dzikością i jest zazwyczaj wolny od tłumów, które nierzadko można spotkać na najpopularniejszych ścieżkach w sąsiedztwie.

Punkty widokowe i możliwość obserwacji

Choć bezpośrednie dotarcie do ostańców wymaga odrobiny orientacji w terenie, formacja jest doskonale widoczna z wielu popularnych miejsc w zachodniej części gór. Stanowi ona jeden z urokliwych elementów krajobrazu, które turyści mogą podziwiać podczas wjazdu koleją linową na szczyt góry Szrenica. Rozległa panorama na skalne bloki otwiera się także ze szlaku zielonego, który prowadzi krawędzią Kotła Szrenickiego w kierunku punktu Mokra Przełęcz. Wspaniałe widoki na zalesione zbocza i wyłaniające się z nich granity oferuje również zejście szlakiem żółtym, zbiegającym z rejonu cyrku lodowcowego Śnieżne Kotły.

Proponowane trasy i dojście do formacji

Z uwagi na umiejscowienie w leśnej otulinie, nie prowadzi tam bezpośrednio żaden oficjalnie znakowany szlak turystyczny, a sam teren bywa dość trudny do sforsowania. Istnieją jednak sprawdzone ścieżki, z których korzystają uważni i doświadczeni wędrowcy:

• Najbliżej formacji można podejść, idąc szlakiem niebieskim, wędrując w kierunku obiektu Schronisko "Pod Łabskim Szczytem". Idąc tzw. Czeską  Ścieżką z Szklarskiej Poręby. Przed znakiem Karkonoski Park Narodowy, przy drewnianym mostku, nie przekraczając strumienia, skręcamy ścieżką w lewo i po jakichś 150 - 200 metrach znowu skręcamy w lewo. Ta ścieżka po chwili wyprowadza nas z lasu, skąd już w dole widać skały.
• Najbliżej formacji można podejść, wybierając niebieski szlak prowadzący ze Szklarskiej Poręby w kierunku obiektu Schronisko "Pod Łabskim Szczytem" (jest to tzw. Czeska Ścieżka). Kluczowy moment wędrówki znajduje się tuż przed tablicą informacyjną Karkonoskiego Parku Narodowego. Zamiast przekraczać strumień po drewnianym mostku, należy skręcić w leśną ścieżkę w lewo. Po przejściu około 150-200 metrów ponownie odbijamy w lewo. Ten krótki, nieoznakowany odcinek szybko wyprowadza z gęstego lasu na otwartą przestrzeń, skąd w dole doskonale widać już docelowe skały.

• Inną, bardzo sprawdzoną drogą jest zejście dziką ścieżką od strony czarnego szlaku. Wyruszając z dzielnicy miasta Jelenia Góra (z Jagniątkowa) w górę, dociera się ostatecznie do przecięcia z przebiegającym wzdłuż granicy parku narodowego szlakiem czerwonym. W tym właśnie miejscu znajduje się wyraźna dróżka odchodząca w dół i w prawo. Wspomniana ścieżka prowadzi tuż obok opisywanych bloków granitowych, a następnie schodzi jeszcze niżej, aż do Bystrego Potoku. Przekraczając jego brzeg, piechur ma możliwość wygodnego dojścia do Czeskiej Ścieżki, czyli niebieskiego szlaku łączącego popularny Wodospad Szklarki ze schroniskiem.